روزنامه دولتی ایران گزارش داد: سهشنبه ۱۴ بهمن، پس از آنکه مسعود پزشکیان در حساب کاربری خود در شبکه ایکس از دستور به وزیر امور خارجه برای شروع مذاکرات با نماینده ایالات متحده آمریکا خبر داد، برخی جریانهای سیاسی، مانند گذشته، شروع به بهانهگیری کردند.
یک سایت خبری نزدیک به یکی از جریانهای سیاسی خاص، هرچند به طور مستقیم رئیسجمهور را هدف انتقاد قرار داده، اما بهطور آشکار اصل مذاکره را مخالف منافع ملی دانسته و تلاش کرده است تفاوتهای معناداری میان دیدگاههای رئیسجمهور و رهبر معظم انقلاب القا کند.
این رسانه در بخشی از مطالب خود آورده است: «وقتی رهبری صراحتاً میفرمایند که “مذاکره با آمریکا نه تنها سودی ندارد بلکه ضرر هم دارد” و “مذاکره با این دولت عاقلانه و شرافتمندانه نیست”، “اصرار شما بر آزمودن دوباره این مسیر بنبست چه معنایی جز نادیده گرفتن تجربه ۲۰ ساله کشور و عبور از خطوط قرمز ترسیمشده توسط ولی فقیه دارد؟” آقای پزشکیان! سؤال ما این است: آیا شما مسئولیت عواقب این تصمیم را میپذیرید؟» در مطلب دیگری این رسانه به پزشکیان خطاب کرده است: «آقای رئیسجمهور! کلید حل مشکلات در مذاکره نیست، بلکه در قوی شدن است. مسیری که شما انتخاب کردهاید، نه به لغو تحریمها، بلکه به تحقیر ملی ختم میشود. امنیت و بازدارندگی نه محصول مذاکرهها در وین و ژنو، بلکه حاصل مجاهدتهایی است که جنگ را از مرزهای ایران دور کرد.»
با توجه به این مطالب، به نظر میرسد که موضع اصلی این رسانه و برخی دیگر از چهرههای سیاسی نزدیک به این جریان، مخالفت با مذاکرات و تأکید بر این است که مذاکره نمیتواند منافع ملی را تأمین کند. این گروه، خود را حامی «میدان» و مخالف «دیپلماسی» معرفی میکند، اما عملاً با مخالفت با دیپلماسی، همان مسیر را دنبال میکنند.
اما آنچه که شایان توجه است، «تغافل» برخی گروههای سیاسی از مختصات تصمیمگیریها در جمهوری اسلامی ایران است. این گروهها که سالهاست در ساختار سیاسی کشور حضور دارند، مذاکره با آمریکا را اقدامی صرفاً از سوی رئیسجمهور یا دولت میدانند و تلاش میکنند اصل مذاکره را زیر سؤال ببرند. جالبتر اینکه در این مناقشه سیاسی، تلاش میشود تا زاویهای میان دولت و رهبری ایجاد شود؛ در حالی که این ادعا با مشی سیاسی و رفتاری رئیسجمهور که پیشتر در جلسات عمومی خود تأکید کرده بود که مذاکرات با هدایت رهبری انجام میشود، در تضاد است.
رهبر انقلاب اسلامی پیش از این در سخنانی با تأکید بر لزوم حفظ و تقویت انسجام داخلی، از مسئولان و مردم خواستهاند که از خدمتگزاران کشور حمایت کنند. القای تفاوت میان دولت و رهبری در مسائل کلان و سیاسی نه تنها برخلاف این توصیه است، بلکه میتواند تبعات منفی بر وحدت داخلی بگذارد و فضای دو قطبی در جامعه ایجاد کند.
همچنین، در طول سالهای گذشته، شخصیتهای ملی و کارشناسان بارها هشدار دادهاند که سیاست خارجی نباید عرصه تسویهحسابهای سیاسی باشد. در شرایط کنونی که نیاز به انسجام داخلی برای حمایت از مذاکرهکنندگان ایرانی احساس میشود، تأکید بر اختلافات خودساخته، نه تنها به نفع مردم و کشور نیست، بلکه میتواند به تحلیلهای منفی علیه ایران دامن بزند.
در نهایت، تصمیم به مذاکره با آمریکا تصمیمی از سوی کل نظام جمهوری اسلامی ایران است و هدف از آن تأمین منافع ملی است. دیپلماسی نه تنها رقیب توانمندیهای دفاعی کشور نیست بلکه در کنار آنها، نقش تکمیلکننده و تقویتکننده دارد.
